Grant KBN Nr N N403 222239 (2010-2013)


Kierownik projektu – dr hab. med. Krzysztof Morawski


"Opracowanie klinicznego zastosowania modeli zmian morfologicznych rejestrowanych w elektrokochleografii transtympanalnej w opcji szybkiej prezentacji bodźca (do 1000/sekundę) w ślimakowych i pozaślimakowych uszkodzeniach narządu słuchu"


Zespół współbadaczy:

  • prof. dr hab. Kazimierz Niemczyk,
  • prof. Ozcan Ozdamar (University of Miami),
  • dr med. Katarzyna Pierchała,
  • dr med. Marta Held-Ziółkowska,
  • dr Jacek Sokołowski,
  • dr Aleksandra Hryciuk,
  • dr inż. Jorge Bohorquez (University of Miami).


Problem niedosłuchów odbiorczych zdiagnozowanych w typowych badaniach audiometrycznych wciąż pozostaje otwarty. Wykonana audiometria tonalna, audiometria impedancyjna i emisja otoakustyczna, jak też wykonanie zapisów wywołanych potencjałów słuchowych z pnia mózgu zwykle daje znaczący wgląd co do patologii, jednak nie jest to pełny obraz z jaką patologią mamy do czynienia. Co prawda na podstawie tak przeprowadzonej diagnostyki możemy z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazać czy dominującą komponentą uszkodzenia jest uszkodzenie typu ślimakowego czy pozaślimakowego, to jednak jest to określenie wysoce nieprecyzyjne. Nie pozwala też stwierdzić jakie procesy peryferyjnej części narządu słuchu są uszkodzone, jakie konkretne zjawiska na poziomie ślimaka uległy zakłóceniu. W końcu nie daje szans na prognozowanie odnośnie postępu zachodzących uszkodzeń w narządzie słuchu.

Jedną z technik badawczych, które są rozwijane i badane przez naukowców są badania potencjałów słuchowych wywołanych w opcji szybkiej prezentacji bodźca. Nowa technika szybkiej prezentacji bodźca i analizy zapisów odpowiedzi opracowana została przez Delgado i Ozdamar (2004). Rozwiązuje ona większość problemów związanych z częstością prezentacji bodźca powyżej 100/s. i generuje impulsy w opcji szybkiej prezentacji bodźca (do 1000/s) oraz umożliwia uśrednienie otrzymanych odpowiedzi po przeprowadzenie procesu "wyekstrahowania pojedynczych nałożonych na siebie odpowiedzi słuchowych". Model matematyczny wyekstrahowania pojedynczych zapisów z odpowiedzi kompleksowej został dokładnie opisany przez autorów tej techniki Delgado i Ozdamar (J Acoust Soc Am 2004, 115:1242-1251) a potem uzupełniony i udoskonalony przez Ozdamar i Bohorquez (J Acoust Soc Am 2006, 119:429-38). Zarówno prof. Ozdamar jak i Bohorquez są współautorami prezentowanego projektu.

Zgodnie z celem projektu autorzy opracowują wzorce klinicznych odpowiedzi słuchowych typu TT-ECochG i ABR dla trzech patologii:

  1. guza lub innej patologii okolicy kąta mostowo-móżdżkowego, potwierdzonego w tomografii komputerowej i w badaniu rezonansu magnetycznego z i bez kontrastu,
  2. choroby Meniere'a potwierdzonej wywiadem oraz diagnostyką otoneurologiczną i audiologiczną z wykluczeniem patologii kąta mostowo-móżdżkowego,
  3. niedosłuchu odbiorczego postępującego u ludzi młodych. U wszystkich przeprowadzana jest rozszerzona diagnostyka obrazowa, otoneurologiczna i audiologiczna. Ostatecznie zakwalifikowani pacjenci badani są technikami elektrofizjologicznymi w opcji CLAD dla bodźcowania klikiem i tonem specyficznym częstotliwościowo z szybkością prezentacji bodźca do 800/s. Uzyskane wyniki odnoszone są do innych wyników audiologicznych. Stosowna analiza statystyczna jedno i wieloczynnikowa pozwoli na opracowanie modeli zmian w zapisach elektrofizjologicznych, która znacząco poszerzony możliwość opisania zjawisk zachodzących w narządzie słuchu na poziomie ślimak, nerw VIII i pnia mózgu. W przyszłości na bazie tak opracowanych danych będzie można w sposób znaczący poszerzyć zastosowanie tej techniki to rozwiązywania niektórych problemów w neonatologii, neurologii, otoneurologii, anestezjologii. Jednak przede wszystkim precyzyjniejsza diagnoza to trafniejsza decyzja odnośnie leczenie.