Projekt rozwojowy NCBR Nr N R13 0040 06/2009 (2009-2012)


Kierownik projektu - dr hab. n. med. Krzysztof Morawski

 

"Opracowanie strategii monitorowania śródoperacyjnego narządu słuchu podczas operacji tympanoplastycznych u dzieci i osób czynnych zawodowo."

 

Zespół współbadaczy:

  • prof. dr hab. med. Kazimierz Niemczyk,
  • dr med. Robert Bartoszewicz,
  • dr med. Jacek Sokołowski,
  • dr Emilia Karchier,
  • dr Aleksandra Hryciuk,
  • dr inż. Erdem Yavuz (University of Miami).


Chociaż postęp w chirurgii ucha środkowego jest znaczny, to wyniki słuchowe u pacjentów przewlekłym zapaleniem ucha środkowego z przewodzeniowym niedosłuchem są niezadawalające. Prawidłowość wykonania operacji tympanoplastycznej obejmującej usunięcie zmian patologicznych oraz rekonstrukcja kosteczek słuchowych wydają się być wykonane prawidłowo, a jednak stopień zamknięcia tzw. rezerwy ślimakowej jest niestatysfakcjonujący dla otochirurga i pacjenta. Jest wiele przyczyn takiego stanu rzeczy począwszy od nie zawsze prawidłowo wykonanych procedur chirurgicznych związanych z usunięciem patologii, poprzez źle wykonaną aspekty odtwórcze operacji tympanoplastycznej, a więc odtworzenie kosteczek słuchowych oraz błony bębenkowej. Utrzymujący się niedosłuch, mimo poprawnego przeprowadzenia operacji tympanoplastycznej jest istotnym problemem dla pacjenta, gdyż ogranicza on możliwości funkcjonowania w domu, jak i w pracy.

Obecnie nie ma obiektywnej śródoperacyjnej metody oceny stanu narządu słuchu, za pomocą której można ocenić stopień zamknięcia rezerwy ślimakowej a tym samym stopień poprawy słyszenia. Nie opracowano dotychczas skutecznej strategii ani techniki sprawdzenia stanu narządu słuchu pozwalającej jeszcze na sali operacyjnej, w trakcie operacji ocenić słuch. Opracowanie i zastosowanie takiej techniki, w przypadku zbyt słabej poprawy słuchu po rekonstrukcji aparatu przewodzącego ucha środkowego, jeszcze na sali operacyjnej pozwoliłoby zmodyfikować ossikuloplastykę i sprawdzić efekty wykonanej powtórnie rekonstrukcji kosteczek słuchowych.

Istotą proponowanego w projekcie rozwiązania jest opracowanie strategii śródoperacyjnego monitorowania stanu narządu słuchu, a więc dokonanie obiektywnej oceny stopnia zamknięcia rezerwy ślimakowej u pacjenta podczas operacji bez współpracy z nim. Ocena słuchowa ma zatem charakter obiektywny, nie zajmowałaby dużo czasu, można byłoby ją przeprowadzić kilkakrotnie w czasie tej samej operacji. Śródoperacyjna cena poprawy słuchu dokonywana jest w aspekcie rodzaju protezek, materiału z którego są wykonane, jak też ich założenia w uchu środkowym.

Celem głównym projektu jest:

 

  1. wypracowanie efektywnej strategii monitorowania śródoperacyjnego stanu narządu słuchu, czyli ocena stopnia zamknięcia rezerwy ślimakowej, która bezpośrednio przekłada się na poprawę słyszenia,
  2. ocena efektywności zastosowanych różnych materiałów jako protezek słuchowych za pomocą opracowanej strategii śródoperacyjnego monitorowania,
  3. ocena efektywności różnych ustawień protezek słuchowych w różnych śródoperacyjnych sytuacjach klinicznych.